Εκατόν ενενήντα έξι Κωνσταντινουπολίτες, έφεδροι και εθελοντές, έπεσαν κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου προσφέροντας, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες, την ζωή τους θυσία στον βωμό της Ελευθερίας, της Ειρήνης, της Δημοκρατίας και, εν τέλει, αυτού τούτου του Πολιτισμού μας.
Στους χαλεπούς καιρούς μας, όταν στην ευρύτερη περιοχή μας δοκιμάζονται δεινώς τα ίδια Πανανθρώπινα Ιδανικά, ιδίως οι Σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ και οι Εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν χρέος, ενόψει των προκλήσεων του μέλλοντος, να θυμούνται και ν’ αναγνωρίζουν εμπράκτως την συνεισφορά των Ελλήνων στους κοινούς αγώνες για την Ελευθερία, την Ειρήνη, την Δημοκρατία και τον Πολιτισμό μας. Και να κάνουν την αναγκαία σύγκριση με άλλα κράτη και άλλους λαούς, οι οποίοι επέλεξαν να μείνουν, εκ του ασφαλούς, στο περιθώριο της Ιστορίας, ζητώντας πάντοτε δίχως να προσφέρουν το παραμικρό, όταν σημαίνει το διεθνές προσκλητήριο του μεγάλου χρέους.